പച്ചപ്പുൽമൈതാനങ്ങളിലെ മഹാസമുദ്രവും ആഴക്കിണറും: ഏതാണ് യഥാർത്ഥ ‘ഗ്ലോബൽ’ ഗെയിം?

ഇടവപ്പാതിയുടെ കുളിർമഴയിൽ കേരളം വിറങ്ങലിച്ചു നിൽക്കുമ്പോഴും, നമ്മുടെ വിരൽത്തുമ്പിലെ ഡിജിറ്റൽ ലോകത്ത് തീപാറുന്ന ഒരു യുദ്ധം നടക്കുന്നുണ്ട്. വടക്കേ അമേരിക്കയിൽ ഫിഫ ലോകകപ്പിന്റെ കാൽപന്താവേശം അലയടിക്കുമ്പോൾ, ഇങ്ങകലെ എക്സ് (X), റെഡ്ഡിറ്റ്, ഇൻസ്റ്റാഗ്രാം എഫ്ബി തുടങ്ങിയ സൈബർ ഇടങ്ങളിൽ ‘ക്രിക്കറ്റോ അതോ ഫുട്ബോളോ, ആരാണ് ലോകത്തിന്റെ നെറുകയിൽ?’ എന്ന അനശ്വരമായ തർക്കത്തിന് വീണ്ടും ജീവൻ വെച്ചിരിക്കുന്നു.

ക്രിക്കറ്റാണോ ഫുട്ബോളാണോ മികച്ചത് എന്നതിനൊരു അന്തിമ വിധി തേടിയാണ് നിങ്ങളുടെ വരവെങ്കിൽ, ആ ഉത്തരം അവിടെ കിട്ടില്ല. എന്നാൽ അവസാനിക്കാത്ത ഈ തർക്കങ്ങൾക്കിടയിലെ കാതലായ ചോദ്യം മറ്റൊന്നാണ്: ഒരു കായികവിനോദം യഥാർത്ഥത്തിൽ ‘ആഗോളതലത്തിൽ’ (Global) ആകുക എന്നാൽ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്?

ജനസംഖ്യയുടെ മായാജാലം

ലോകബാങ്കിന്റെ കണക്കുകൾ നിരത്തി ക്രിക്കറ്റ് ആരാധകർ പറയുന്നു: ടി20 ലോകകപ്പിലെ 20 രാജ്യങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് 246 കോടി മനുഷ്യരെയാണ്! എന്നാൽ കാൽപന്ത് കളിയുടെ വിശ്വമേളയായ ഫിഫ ലോകകപ്പിലെ 48 രാജ്യങ്ങളുടെ ആകെ ജനസംഖ്യയാകട്ടെ വെറും 226 കോടി മാത്രവും. അക്കങ്ങളുടെ ഈ കളി കാണുമ്പോൾ ക്രിക്കറ്റാണ് ലോകം ഭരിക്കുന്നത് എന്ന് ഒറ്റനോട്ടത്തിൽ തോന്നാം. എന്നാൽ, അക്കങ്ങൾക്കും നമ്മെ അതിമനോഹരമായി കബളിപ്പിക്കാൻ കഴിയും.

ഗ്യാറ്റ്സ്ബിയുടെ സൽക്കാരവും ക്രിക്കറ്റിലെ യാഥാർത്ഥ്യവും

എഫ്. സ്കോട്ട് ഫിറ്റ്സ്ജെറാൾഡിന്റെ ‘ദി ഗ്രേറ്റ് ഗ്യാറ്റ്സ്ബി’ എന്ന അമേരിക്കൻ നോവലിലെ ആഡംബര പാർട്ടികൾ ഓർക്കുക. ലോകത്തിന്റെ നാനാഭാഗത്തുനിന്നും പ്രമുഖർ അവിടെ ഒഴുകിയെത്തുന്നു. എന്നാൽ ആൾക്കൂട്ടത്തെ ആകർഷിക്കുന്ന ആ ഒരൊറ്റ കേന്ദ്രബിന്ദുവിനെ എടുത്തുമാറ്റിയാൽ ആ പാർട്ടിയുടെ ഗാംഭീര്യം ഒറ്റയടിക്ക് ഇല്ലാതാകും.

ക്രിക്കറ്റിന്റെ കാര്യത്തിലും സംഭവിക്കുന്നത് ഈ ‘ഗ്യാറ്റ്സ്ബി മായക്കാഴ്ച’യാണ്. 246 കോടി എന്ന ആ വലിയ സംഖ്യയുടെ നെടുംതൂൺ 145 കോടി ജനങ്ങളുള്ള ഒരൊറ്റ ഇന്ത്യയാണ്. ക്രിക്കറ്റ് ലോകകപ്പിലെ മൊത്തം ജനസംഖ്യയുടെ 59 ശതമാനവും ഇന്ത്യയിലാണ്. ഇതിനൊപ്പം പാകിസ്ഥാനെക്കൂടി ചേർത്താൽ അത് 70 ശതമാനമായി ഉയരും. ബാക്കിയുള്ള 18 രാജ്യങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യ മുഴുവൻ കൂട്ടിയാൽപ്പോലും അത് ഫുട്ബോളിലെ തെക്കേ അമേരിക്കൻ രാജ്യങ്ങളുടെ ജനസംഖ്യയോളം വരില്ല എന്നതാണ് യാഥാർത്ഥ്യം.

 ഇന്ത്യയെ ഈ സമവാക്യത്തിൽ നിന്ന് മാറ്റിയാൽ ഗ്യാറ്റ്സ്ബിയുടെ വീടുപോലെ ക്രിക്കറ്റ് ലോകവും ശൂന്യമാകും. ബാക്കിയുള്ള 19 രാജ്യങ്ങളുടെ ജനസംഖ്യ വെറും 100 കോടിയിലേക്ക് ചുരുങ്ങും. അപ്പോൾ 226 കോടിയുള്ള ഫുട്ബോളിന് മുന്നിൽ ക്രിക്കറ്റ് ഏറെ പിന്നിലാകും.

 ഉദാഹരണത്തിന്, 17.4 കോടി ജനസംഖ്യയുള്ള ബംഗ്ലാദേശിന് പകരം 55 ലക്ഷം മാത്രം ജനസംഖ്യയുള്ള സ്കോട്ട്‌ലൻഡ് ടൂർണമെന്റിലേക്ക് വന്നാൽ, ഒറ്റയടിക്ക് 16.8 കോടി ജനങ്ങളാണ് ക്രിക്കറ്റിന്റെ അക്കൗണ്ടിൽ നിന്ന് ഇല്ലാതാകുന്നത്.

ജനകീയതയുടെ തുലാസ്

ശരാശരി (median) ജനസംഖ്യയുടെ കണക്കെടുക്കുമ്പോൾ ഫുട്ബോളിന്റെ ആഴം കൃത്യമായി മനസ്സിലാകും.

 ഫുട്ബോൾ: രാജ്യങ്ങളുടെ ശരാശരി ജനസംഖ്യ 3.3 കോടി.

 ക്രിക്കറ്റ്: രാജ്യങ്ങളുടെ ശരാശരി ജനസംഖ്യ 2.4 കോടി.

ഒരു സാധാരണ ക്രിക്കറ്റ് രാജ്യത്തേക്കാൾ വലുതാണ് ഒരു ഫുട്ബോൾ രാജ്യം. അതായത്, ലോകത്തിന്റെ ഒരു കോണിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കാതെ ഫുട്ബോളിന്റെ ജനസ്വാധീനം ഭൂഖണ്ഡങ്ങളോളം ഏറെക്കുറെ തുല്യമായി പരന്നുകിടക്കുന്നു.

എന്താണ് ഒരു കായികവിനോദത്തെ ‘ആഗോള’മാക്കുന്നത്?

ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ ജനസംഖ്യമുള്ള ചൈന (140 കോടി) ഈ രണ്ട് മേളകളിലുമില്ല എന്നത് മറ്റൊരു വിരോധാഭാസമാണ്. ഏറ്റവും ജനസംഖ്യയുള്ള പത്ത് രാജ്യങ്ങളിൽ ഫുട്ബോളിൽ അമേരിക്കയും ബ്രസീലും മാത്രമുള്ളപ്പോൾ, ക്രിക്കറ്റിൽ ഇന്ത്യയും പാകിസ്ഥാനും അമേരിക്കയുമാണുള്ളത്.

ടൂർണമെന്റിൽ പങ്കെടുക്കുന്ന രാജ്യങ്ങളിലെ ജനസംഖ്യ എണ്ണുന്നത് സോഷ്യൽ മീഡിയയിലെ തർക്കങ്ങൾക്ക് ഊർജ്ജം പകർന്നേക്കാം. എന്നാൽ അതൊരിക്കലും ഒരു കായികവിനോദത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഗോള ആരാധകവൃന്ദത്തെ അളക്കാനുള്ള അളവുകോലല്ല.

ലോകകപ്പ് യോഗ്യതയുടെ ഏഴയലത്തുപോലും ഇല്ലാത്ത ഇന്ത്യയും ബംഗ്ലാദേശും പാകിസ്ഥാനുമെല്ലാം ഉറക്കമൊഴിഞ്ഞ് ഫുട്ബോൾ കാണുന്നുണ്ട്. ഫുട്ബോൾ എന്നത് അതിരുകളില്ലാതെ, ഭൂഖണ്ഡങ്ങളെയാകെ തഴുകിയൊഴുകുന്ന ഒരു വലിയ മഹാസമുദ്രമാണ്. മറുവശത്ത്, ലോകത്തെ ജനസാന്ദ്രതയേറിയ ചുരുക്കം ചില രാജ്യങ്ങളുടെ സിരകളിൽ അതിതീവ്രമായി വേരോടിയ അഗാധമായ ഒരു കിണറാണ് ക്രിക്കറ്റ്.

സമുദ്രത്തിനും കിണറിനും അതിന്റേതായ ആഴവും പരപ്പുമുണ്ട്. അതിനാൽ വൈറലാകുന്ന കണക്കുകൾക്കപ്പുറം അവ രണ്ടും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ രീതിയിലാണ് ‘ഗ്ലോബൽ’ ആകുന്നത്. അവയെ പരസ്പരം താരതമ്യം ചെയ്യുക അസാധ്യമാണ്!